
درباره دکتر داريوش فرهود
داريوش فرهود ، متولد فروردين ماه ۱۳۱۷ تهران
- دكتراى پزشكى MD از دانشگاه ارلانگن آلمان غربى (۱۹۶۹)
- دكتراى علوم طبيعى در ژنتيك انسانى و انسان شناسى PHD از دانشگاه ماينس آلمان (۱۹۷۲)
- ليسانس روانشناسى BS از دانشگاه ماينس (۱۹۷۳)
- اخذ درجه پروفسورى در ژنتيك پزشكى از دانشگاه مونيخ (۱۹۹۱)
- بنيانگذار، استاد و مدير گروه ژنتيك انسانى دانشكده بهداشت، دانشگاه علوم پزشكى تهران (۱۳۵۲ تا ۱۳۸۲)
- بنيانگذار و رئيس كلينيك ژنتيك تهران از سال ۱۳۶۰ تاكنون
- كارشناس سازمان جهانى بهداشت در بيمارى هاى ژنتيكى، ژنو از سال ۱۳۵۵ تاكنون .
- عضو كميته «اخلاق در ژنتيك پزشكى» سازمان جهانى بهداشت از ۱۳۷۳ تاكنون.
- برنده جايزه علمى جشنواره جهانى خوارزمى در پژوهش (۱۳۶۹)
- برنده دو جايزه جشنواره ابن سينا در پژوهش (۱۳۷۸)
- برنده لوح افتخار جشنواره ابن سينا (۱۳۸۲)
- مديرمسؤول و سردبير مجله انگليسى زبان «بهداشت ايران» از سال ۱۳۶۰ تاكنون
- مديرمسؤول و سردبير مجله فارسى زبان «بهداشت جهان» از ۱۳۷۸ تاكنون
- مديرمسؤول مجله «علم، طبيعت، حيات» از سال ۱۳۷۷ تا ۱۳۸۲
- سردبير مجله محيط شناسى از سال ۱۳۶۵ به مدت سه سال
- عضو كميته كشورى پيشگيرى از بيماريهاى ژنتيكى (۱۳۷۱ تاكنون)
- عضو كميته داورى جشنواره خوارزمى (۱۳۷۹ تاكنون)
- عضوشوراى زيست شناسى دانشنامه بزرگ فارسى از سال ۷۲ به مدت چهارسال .
- دبير انجمن ژنتيك ايران از سال ۱۳۵۳ تا ۷۹
- مؤسس و رئيس انجمن تالاسمى ايران در سال ۱۳۶۵
- و ...
احمدرضا حجارزاده :
امروز اگر علم ژنتيك دركشور ما توانسته به دستاوردهاى بزرگ و ارزنده اى دست يابد و لااقل در مقايسه
با بسيارى از كشورهاى جهان سوم، برترى و پيشرفت هاى قابل ستايشى داشته باشد، بى شك، دلیل
اين همه پيروزى را بايد مرهون زحمات بى وقفه كسى دانست كه امروز با وجود گذشت بيش از شصت
سال از عمرش، همچنان مشغول خدمتگزارى به جامعه علمى - پزشكى كشور است؛ همو كه از وى
باعنوان پرافتخار «پدر علم ژنتيك ايران» يادمى كنند، پروفسور داريوش فرهود .
كودكى اش با سفرهاى اجبارى پدر به مناطق مختلف ايران سپرى شد.
فرهود كه از همان ايام به لطف برخوردارى از پدرى فرهنگى - معلم - و پدربزرگ و عمويى پزشك،
به علم طب علاقه مند بود، درس ها را با جديت دنبال مى كرد تا دنباله روى نزديكان خويش باشد.
دوره دبيرستان را در مدرسه رهنما - كه مى گفتند بهترين دبيرستان ايران است - سپرى مى كند.
ديپلم طبيعى اش را از دبيرستان البرز مى گيرد و عاقبت در سن ۱۹ سالگى براى تحصيل در رشته
پزشكى عازم كشور آلمان مى شود. او كه معتقدبود پزشك بايد سرشار از اخلاق نيكو و ستودنى باشد
همواره سعى مى كرد از چارچوب اخلاق موردنياز پزشكى خارج نشود. پس از اخذ اولين مدرك پزشكى
در آلمان، تحصيلاتش را دررشته ژنتيك انسانى تا مقطع دكترى ادامه داد. سپس بنا به دعوت دولت ايران
و دانشگاه تهران به ايران بازمى گردد تا نخستين فردى باشد كه اولين و درمجموع ۹ دوره فوق ليسانس
ژنتيك انسانى را دركشور برگزار كند و پس از آن به شكل گيرى دوره دكتراى ژنتيك پزشكى در ايران
اهتمام می ورزد. قطعاً همين تلاش هاى مداوم باعث شده است تا به او لقب «پدر علم ژنتيك ايران»
بدهند.
خوشبختانه اين علم پيچيده كه با سرعت توفنده اى به پيش مى رود و هرروز دانشمندان جهان را با
كشف يا پديده اى تازه روبه رو مى سازد، درايران با دستان توانمند فرهود مهارشده تا ما نيز از جديدترين
دستاوردهاى علمى روز عقب نمانيم.
فرهود بنيانگذار هشت كنگره بين المللى در ايران بوده است و با برگزارى چنين كنگره هاى عظيمى چهره
ژنتيك ايران را هميشه در صحنه حاضر نگه داشته است تا جايى كه امروزه، ژنتيك ايران را در عرصه هاى
بين المللى با نام داريوش فرهود به خاطر مى آورند و او را بانى اين رشته پزشكى در ايران مى دانند.
وقتى از فرهود عامل موفقيتش را در زندگى و كسب موفقيت هاى علمى مى پرسيم، او ۴ عامل را دليل
ثمره هاى ارزشمند زندگى اش برمى شمرد:
«من بيشترين دليل دستاوردهايم را مديون پركارى ام هستم و معتقدم بدون تلاش و كار كردن نمى توان
به كمال رسيد...»
نگاهى به كارنامه پر از پيروزى و تلاش وى گوياى همين پركارى و خستگى ناپذيرى او است.
فرهود دومين علت را انضباط در كارها مى داند و به شدت هم از شلختگى متنفر است.
سومين محرك او براى اين همه سربلندى و كسب افتخار، تداوم در كار است. او اعتقاد دارد هيچ كارى
بى تداوم به نتيجه نخواهد رسيد و چهارمين راز او «شوق خدمتگزارى و آرمانگرايى» است.
داريوش فرهود معتقد است :
«آنها كه هميشه پا روى جاى پاى ديگران مى گذارند، هرگز جاى پايى از خود نخواهند گذاشت.»
بیستم مهر ماه بیست و سه سالگی - روزی که به دیدن دکتر فرهود رفتم - را هرگز از خاطر نمی برم .
مهربانی و تواضع بی حد و حصر استاد را هرگز از خاطر نمی برم .
( آشنایی دختر بد با دکتر فرهود برمی گرده به برنامه رادیویی دانشوران حدود ۴ سال قبل .)
«پدر علم ژنتيك ايران» :
ـ زندگی
امید ، خوش بینی و شوق خدمت گزاری است .